Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2015

Κάθε Σεπτέμβρης και ένα ξημέρωμα....

Τον Σεπτέμβρη τον αγαπώ. Πολύ. Όχι μόνο επειδή για μένα σηματοδοτεί πάντα την έναρξη του φθινοπώρου, το οποίο αγαπώ εξίσου πολύ μα κυρίως  διότι σαν μήνας μου θυμίζει λίγο το ξημέρωμα... 

Το ξημέρωμα και αν αγαπώ... Είμαι πρωινός τύπος. Πολύ πρωινός όμως. Και είναι απορίας άξιο, διότι δεν θα έλεγα πως κοιμάμαι νωρίς. Μα από την άλλη δεν είμαι και τόσο του ύπνου. Ποτέ δεν ήμουν. 

Η αγαπημένη μου η θεία Στέλλα μου είχε πει μια φορά: "Αγαπώ πολύ τα πρωινά. Κάθομαι στην καρέκλα στην κουζίνα κάνοντας ένα τσιγάρο και πίνοντας τον καφέ μου και παρακολουθώ την οικογένεια μου να σηκώνεται σιγά- σιγά, με μάτια ακόμα κλειστά από τον ύπνο και με μηχανικές κινήσεις να παίρνουν βιαστικά κάτι για να φάνε, να μην μιλάνε καλά καλά, σαν μικρά μυρμυγκάκια και εγώ απλά να απολαμβάνω τις ευλογίες μου" 

Ήμουν δεν ήμουν 10 χρονών όταν μου το είπε. Μα δεν το ξεχνώ. Ίσως γιατί με ένα παράξενο τρόπο την καταλαβαίνω απόλυτα. 

Τα πρωινά, πριν καλά καλά ο ήλιος κάνει την εμφάνιση του, μέσα στην παραζάλη ακόμα του ύπνου και των ονείρων- όλα είναι πιθανά. Το σώμα λειτουργεί όντως μηχανικά και με ένα μαγικό τρόπο, γίνεται πιο έντονα αντιληπτή η προσωπικότητα του καθενός, η αύρα του πως να το πω; Πριν επανέλθουν η λογική και η πραγματικότητα. 

Και όταν τελικά ο ήλιος κάνει την εμφάνιση του... Τι μεγαλειώδες θέαμα... Ειλικρινά όσοι ισχυρίζονται πως το ηλιοβασίλεμα είναι η καλύτερη στιγμή της ημέρας, μάλλον δεν έχουν δώσει το χρόνο να κοιτάξουν έναν ήλιο που ανατέλλει...

Κάθε που βγαίνει ο ήλιος μια νέα μέρα ξεκινά. Ξεκούραστοι από τον ύπνο, μα ακόμα βυθισμένοι στην μαγεία των ονείρων μας,  είμαστε έτοιμοι για μια ακόμα ευκαιρία- τα πάντα είναι δυνατά αρκεί να το πιστέψουμε. Να παλέψουμε. Ο κόσμος γεμίζει τους δρόμους, τρέχει στις δουλειές του, οργανώνεται, έχει στόχους και παλεύει να τους πραγματοποιήσει. 

Κάπως έτσι δεν είναι και ο Σεπτέμβρης; Γεμάτος προσδοκία για την νέα αρχή- ανανεωμένοι από το καλοκαίρι και τους πιο χαλαρούς ρυθμούς, είμαστε γεμάτοι ενέργεια να βάλουμε και πάλι την ζωή μας σε τάξη, να εκπληρώσουμε τους στόχους μας, τα όνειρα μας. Με λίγη πάντα θλίψη - βυθισμένοι ακόμα στις αναμνήσεις των διακοπών- δεν είμαστε απόλυτα έτοιμοι, μα πολύ γρήγορα μπαίνουμε και πάλι στην σειρά μας . 

Και στις δυο περιπτώσεις ένα καλός καφές αρκεί... Και μπορεί την νύχτα να  μετρώ ευλογίες, μα τα πρωινά είναι από μόνα τους μια ευλογία την φορά...

Ξυπνήσαμε και σήμερα έτσι δεν είναι; Αυτή δεν είναι η ουσία; 

photography Andreas Bousas

23 σχόλια:

  1. Με αυτά που γράφεις θα με κάνεις να αγαπήσω κι εγώ το Σεπτέμβρη... με έκανες να δω με άλλη ματιά το πρωινό ξύπνημα. Να είσαι πάντα καλά και τόσο ευαίσθητη και διορατική.

    Φιλιά
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελένη μου σε ευχαριστώ για τα πάντα γλυκά και όμορφα λόγια σου... Σε φιλώ γλυκά γλυκά...

      Διαγραφή
  2. Να το! Να το! Να που δεν ταιριάζουμε! Δεν είσαι του πολύ ύπνου και ξυπνάς νωρίς. Να το!
    Πάρα, πάρα πολύ ωραίο κείμενο! Από τα πιο ωραία σου! Και μπορεί να με πείσεις για πολύ πρωινό ξύπνημα. Αν γίνει θα στο πω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μμμμ... θα χαρώ να το μάθω... (γιατί ήμουν σίγουρη πως δεν ταιριάζαμε σε αυτό;;;)

      Διαγραφή
  3. αγαπώ το πολύ πρωϊνό ξύπνημα.. όπως εσύ!
    αγαπώ το ξημέρωμα.. όπως εσύ!
    αγαπώ τον Σεπτέμβρη.. όπως εσύ!

    (αλλά κι αν ακόμα δεν τ' αγαπούσα θα με είχες κάνει να τα δω με τα μάτια σου μέσα απ' αυτό το υπέροχο κείμενο).. Καλό Σεπτέμβρη! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Τζίνα μου.. Καλό Σεπτέμβρη λοιπόν! Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  4. Μου αρέσει πολυ το φθινώπορο μα πρέπει να παραδεχτώ ότι η άνοιξη είναι η αγαπημένη μου εκέι που όλα ανθίζουν και ξαναγεννιούνται... Όμως ο Σεπτέμβριος μου δίνει ελπίδα για την καινούρια σεζόν που ξεκινάει!!! Ακόμα έχω ένα πολυ σημαντικό νέο. Αποφασίσαμε να κάνουμε ένα αδερφάκι στην Αγάπη μας!!! Για αυτό ελπίζω στη νεα αρχή του Σεπτεμβρίου... Δεν είμαι πολυ πρωινός τύπος μα το ξημέρωμα είναι κάτι μοναδικό ειδικά όταν το μοιράζεσαι με αγαπημένα πρόσωπα... Άλλη μια εκπληκτική ανάρτηση, συμφωνώ με την Ελίνα ,είναι απο τις καλύτερες σου!!!
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ηρώ, διαβάζω κάθε φορά τα σχόλιά σου εδώ στο blog της Γιάννας, γιατί μου αρέσουν πολύ. Έτσι διάβασα κι αυτό. Καταπληκτικά τα νέα σχετικά με τη φθινοπωρινή σας απόφαση! Όλα με το καλό και κατ΄ευχήν να πάνε!

      Διαγραφή
    2. Ηρώ μου δεν ξέρεις πόσο χάρηκα... Εννοείται πως είμαι πάντα εδώ για σένα για όλα σου τα νέα- το mail μου το ξέρεις... Θα προσευχηθώ για σένα... αυτό μόνο.

      Διαγραφή
  5. Γιάννα μου και εδώ ταιριάζουμε!!!Και εγώ είμαι πρωινός τύπος...Νοιώθω ότι κερδίζω στιγμές με το να σηκώνομαι πρωί...
    Η αλήθεια βέβαια είναι ότι την άνοιξη την αγαπούσα παλαιότερα πιο πολύ για 2 λόγους. 1ον σηματοδοτούσε τον ερχομό των γενεθλίων μου και 2ον την επέτειο του γάμου μου (ο άντρας μου είχε πει ότι η γυναίκα που θα έφερνε την άνοιξη στην ζωή του θα ήταν και αυτή που θα έμενε δίπλα του!).. Εδώ και 3 χρόνια όμως και ο Σεπτέμβρης έχει άλλη θέση στην καρδιά μου μιας και μου έφερε στην αγκαλιά μου την νεραιδούλα μου!!Και ο φετινός που πίστευα ότι θα είναι πικρός λόγω κούρασης και δυσκολιών, μου χάρισε ένα υπέροχο νέο!!!!Οπότε....αρχίζω και αναθεωρώ!!!

    Φιλιά

    Έλενα
    www.mylittlekatana.blogspot.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως το λες, νιώθω ότι κερδίζω στιγμές.. Έλενα μου, αν το νέο είναι αυτό που νομίζω θα χαρώ πολύ πολύ πολύ! Μα και άλλο να είναι και πάλι χαίρομαι διότι σε έκανε να αγαπήσεις τον Σεπτέμβρη ακόμα περισσότερο! Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  6. Έτσι ακριβώς είναι ο Σεπτέμβρης! Όπως ακριβώς τα έγραψες. Και στο λέει άλλος ένας πρωινός τύπος που αγαπάει τον Σεπτέμβρη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι Μάγδα μου που σε βρίσκω σύμφωνη! Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  7. Πολλές φορες εχω σκεφτεί πως η χρόνια θα έπρεπε να ξεκινούσε τον Σεπτέμβρη. Είμαι και εγώ απο τους πρωινούς τύπους και λατρεύω την θέα απο το παράθυρο μου τον Σεπτέμβρη όπου η θάλασσα παίρνει εκείνο το μελαγχολικό γκρίζο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Παναγιώτης το λέει αυτό... Πολύ όμορφο το σχόλιο σου.. Σε φιλώ γλυκά...

      Διαγραφή
  8. Κάποτε, ένας πολύ δικός μου άνθρωπος που δεν υπάρχει πλέον στην ζωή μου είχε πεί το εξής:
    Σε όποιον θεό κι αν πιστεύεις μην ξεχνάς να πράγμα να λές κάθε πρωί κοιτώντας τον ουρανό! Ευτυχώς ξύπνησα και σήμερα!
    Άργησα να καταλάβω την ουσία. Όταν όμως κατάλαβα, συνειδητοποίησα ότι για πολλά χρόνια δεν ξυπνούσα! Τώρα προσπαθώ να ξυπνάω κάθε μέρα, να μην χάνω ούτε ένα πρωινό!

    Φιλάκια πολλά Γιάννα μου! Πόσο μου αρέσουν αυτές σου οι αναρτήσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Μάρθα μου- εμένα πόσο μου αρέσουν τα σχόλια σου! Στο εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να μην χάσεις από εδώ και πέρα ούτε ένα πρωινό... Τα φιλιά μου..

      Διαγραφή
  9. Αγαπώ κι εγώ τον Σεπτέμβρη...είναι ο μήνας που ήρθα στον κόσμο (πριν 36 χρόνια...χιχιχι)! Αν και δεν είμαι πολύ πρωινός τύπος, παρ'όλα αυτά αγαπώ να βλέπω την ανατολή του ηλίου! Ναι, ξυπνήσαμε και σήμερα και για αυτόν και μόνο το λόγο, πρέπει να δοξάζουμε και να ευχαριστούμε τον Μεγαλοδύναμο! Φιλάκια Γιάννα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλέ πιτσιρίκι είσαι... Έτσι είναι Μαράκι μου... Σε φιλώ γλυκά, γλυκά!

      Διαγραφή
  10. Μπορεί να μην το έχω πολύ με το πρωινό ξύπνημα αλλά αν ξυπνήσω δε με πιάνει τίποτα. Σε νιώθω γιατί κι εγώ έτσι τον έχω τον Σεπτέμβρη στο μυαλό μου! Σαν ένα νέο ξεκίνημα!
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Κι εμένα με έκανες να βλέπω με άλλο μάτι το Σεπτέμβρη,αλλά και το ξημέρωμα... παρόλο που με πολλή δυσκολία ξυπνάω τα πρωινά!!!


    Φιλάκια!!

    Βάσω, η μαμά πρωτάρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά μην νομίζεις πως και εγώ πετάγομαι πια.. Αλλά θα σηκωθώ... Έστω και σέρνοντας! Σήμερα σηκώθηκα μα ίλιγγο. Μα σηκώθηκα! (ένα μαιμουδάκι φταίει τι να κάνω!) σε φιλώ γλυκά, γλυκιά μανούλα!

      Διαγραφή